اولین وظیفه نظامهای آموزشی در هر کشور چه به صورت رسمی و چه به صورت غیر رسمی تربیت انسان است. انسانی اندیشمند که قادر باشد بر سرنوشت ومحیط خود تاثیر گذاشته و آن را برای خویش و سایر افراد جامعه بهتر سازد. متأسفانه به دلایل گوناگون،اغلب نظام های آموزشی از انجام این وظیفۀ مهم دور می مانند.دلایلی مانند فقراقتصادی،جنگ وآوارگی،زندگی در نقاط دورافتاده،ترک تحصیل،ازدیاد بی رویه جمعیت،کوچ نشینی،حکومت های استبدادی،و ... عواملی هستد که توجه به امر آموزش نیروی انسانی را مخل می سازند.
