2
استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه شهید بهشتی
3
استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن
چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش تعیین تأثیر روشهای کتابدرمانی بر کاهش میزان افسردگی در کودکان 7 تا 12 سال تحت پوشش سازمان بهزیستی استان تهران بوده است. روش: این پژوهش از نوع کاربردی بوده و به روش نیمهتجربی انجام گرفته است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کودکان دختر تحت پوشش بهزیستی استان تهران در مرکز دخترانۀ دارالقراء بوده که 15 دختر 7 تا 12 سال (گروه سنی ب و ج) به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافتهها: دادههای به دست آمده با استفاده از آزمون یو مانویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و حاکی از آن بود که بین کودکان مورد مطالعه در سازمان بهزیستی استان تهران از لحاظ میزان افسردگی در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و کودکان مورد مطالعه پس از مداخله یعنی گذراندن دورۀ درمان، میزان افسردگی کمتری را در مقایسه با دوره قبل از آن از خود بروز داده اند. اصالت/ارزش: نتایج این پژوهش نشان داد که کتابدرمانی در کاهش افسردگی کودکان گروه سنی ب و ج (7 تا 12 سال) تحت پوشش سازمان بهزیستی استان تهران تأثیر دارد. با اتکاء به یافته های این پژوهش میتوان برنامه هایی عملیاتی در سطح گستردهتر برای درمان افسردگی کودکان تدوین و اجرا نمود.
