هدف: پژوهش حاضر در نظر دارد تا تأثیر فعالیت­­های فرهنگی را در میزان امانت کتاب، که شاخصی کمّی برای علاقه به مطالعه است، در دانش‎آموزان دختر مدرسۀ گوهرشاد بسنجد.
روش: پژوهش به روش نیمه‎تجربی از نوع طرح تک‎گروهی پیش‎آزمون و پس‎آزمون انجام شد. ابزار تحقیق شامل 2 پرسشنامه (پیش­آزمون 4 سؤال و پس­آزمون 8 سؤال) بود و جامعۀ آماری، 86 دانش­آموز در سه کلاس اول راهنمایی (دو کلاس 29 نفره و یک کلاس 28 نفره) را شامل گردید. برای بررسی فرضیه­ها از آزمون‎های مقایسات زوجی و آزمون مجذور کا استفاده شد.
یافته‎ها: نتایج نشان داد که در پیش­آزمون، 38 نفر یا 2_/44 درصد گزینۀ دو بار امانت در ماه را انتخاب کردند. این تعداد پس از اِعمال متغیر «فعالیت‎های فرهنگی» (برگزاری نمایشگاه کتاب، جمع‎خوانی، مسابقات کتابخوانی، کارگاه‎های عملی و ...) در پس‎آزمون به 45 نفر یا 3_/52 درصد به سه بار امانت در ماه افزایش یافت. آزمون فرضیۀ اول مبنی بر تأثیر برنامه­های فرهنگی بر ارتقاء میزان امانت و علاقه‎مندی به مطالعه، از طریق آزمون مقایسات زوجی بین دانش­آموزان مورد تأیید قرار گرفت به­ گونه­ ای که تفاوت معناداری بین پاسخ­ها در پیش­ آزمون و پس­ آزمون دیده شد. آزمون فرضیۀ دوم نیز که مبنی بررسی معناداری رابطۀ اجرای فعالیت‎های فرهنگی و حفظ انگیزه­های درونی و بیرونی بود، مورد تایید قرارگرفت. با توجه به 01_/0> 006_/0=P_value، با 99 درصد اطمینان می‎توان نتیجه گرفت که ارتباط معناداری بین فعالیت­های فرهنگی و حفظ انگیزه ­های درونی و بیرونی وجود دارد.
اصالت/ارزش: ارزش این مقاله در نشان دادن اثر فعالیت‎های ترویجی و فرهنگی در کتابخوان کردن نوجوانان است. اگر کتابداران فعالانه در تبلیغ کتابخوانی و آشناسازی نوجوانان و جوانان با کتاب‎های مورد علاقۀ‎شان عمل کنند، بر اساس نتایج این پژوهش، نتایج معنی‎داری دریافت خواهند کرد.