من بارها گفته و باز میگویم که علم اطلاعات و دانششناسی (کتابداری و اطلاعرسانی) علم بازیابی اطلاعات و دانش است که ریشه در وجود آدمی دارد و این تعریف برخلاف تعریف مصطلحی است که باواسطه و یا بیواسطه، آن را علم کتابخانه میدانند. اگر به تاریخچه این علم در غرب بنگرید میبینید که پس از گسترش منابع کتابخانهها افراد برجسته این رشته به فکر سازماندهی منابع افتادند و در کنار آن با توجه به گسترش سرسامآور اطلاعات در سایه توسعه فنآوری، حوزههائی چون کتابداری، سندآمائی (سندپردازی) و دانش یادمانهها (آرشیو) و علم اطلاعرسانی پدید آمد (سینق، 1388). از طرف دیگر همه تحصیلکردههای این رشته میدانند که در سایه این تلقی از کتابداری و اطلاعرسانی در کشور ما چه مرارتها که کشیدند تا بتوانند این رشته را همانند سایر رشتهها، رشتهای علمی معرفی، و برای دانشآموختگان آن شأن علمی دستوپا کنند. البته در کشورهای دیگر هم کموبیش با فاصله زمانی دورتر این مباحث مطرح بوده است.
