در جریان انتخابات سال 1396 ریاست جمهوری کشورمان یکی از پر بسامدترین کلمات کلمه شفافیت بود که همه رقبا بر آن تأکید داشتند. آنها یکی از برگاهتمابر شفافسازی های برنده خود را اهتمام بر شفافسازی در دولت آینده میدیدند. مخالفان، دولت را برای عدم شفافسازی و یا کمتر شفافسازی مورد هجمه قرار میدادند و دولت مستقر هم ضمن اعتراف به اهمیت آن اظهار میکرد که ما تاکنون فعالیتهای زیادی در این باره نموده و سامانههایی را ترتیب دادهایم و آن را در دولت دوازدهم تکمیل خواهیم کرد. به نظر میرسد بحث اجرای شفافیت اگر عمد و غرضی در کار نباشد از یک تصمیم کوچک آغاز میشود و آن، تأکید همه بر وحدت اصطلاحات کاربردی برای ورود اطلاعات است تا خروجیهای شفاف به دست آید.
