۱. آریا، عباس و تبریزی، مصطفی (۱۳۸۲). کتابدرمانی. تهران: انتشارات فراروان.
۲. اروئی، سارا (۱۳۸۹). بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی و کمرویی با پیشرفت تحصیلی در دانشآموزان. پایاننامه کارشناسیارشد. دانشکده علومانسانی دانشگاه تربیتمدرس، تهران.
۳. البرتی، رابرت و امونز، مایکل (۱۳۸۳). روانشناسی ابراز وجود. ترجمه مهدی قراچه داغی. تهران: انتشارات علمی. (از روی چاپ اصلی ۱۹۸۲).
۴. امین دهقان، نسرین و پریرخ، مهری (۱۳۸۲). تحلیل محتوای کتابهای داستانی مناسب کودکان در گروه سنی ب با رویکرد کتابدرمانی. کتابداری، ۲۴، ۵۱ - ۷۴.
۵. بابالحوائجی، فهیمه و یزدیانراد، مهرزاد (۱۳۸۹). تحلیل محتوای مقالات مجلات تخصصی کتابداری و اطلاعرسانی دربارۀ ترویج کتابخوانی و کتابخانههای کودکان از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۷. تحقیقات اطلاعرسانی و کتابخانههای عمومی، ۱۶(۴)، ۳۱-۵۳.
۶. پاکدامن، فاطمه؛ داودی، ایران؛ و مهرابیزاد هنرمند، مهناز (۱۳۹۴). تأثیر قصهدرمانی بر اضطراب، درد و خشم از دندانپزشکی در کودکان ۴-۸ سال تحت مراقبت دندانپزشکی. دندانپزشکی کودکان ایران، ۲(۱۰)، ۷- ۱۶.
۷. پروت، تامپسون (۱۳۸۷). مشاوره و رواندرمانی در کودکان و نوجوانان: توصیف اجمالی. در: پروت، تامپسون و براون، داگلاس (ویراستاران)، حسن فرهی (مترجم)، مشاوره و رواندرمانی در کودکان و نوجوانان، نظریهها و کاربردهای عملی در مدارس و مراکز درمانی (صص ۱۳-۴۲). تهران: ارجمند.
۸. پریرخ، مهری (۱۳۸۲). نقش ادبیات کودکان و نوجوانان در رشد آنان. فصلنامه کتابداری و اطلاعرسانی، ۲۳، ۱۹-۲۷.
۹. پریرخ، مهری و ناصری، زهرا (۱۳۹۰). بررسی میزان تأثیر برنامههای کتابدرمانی بر کاهش پرخاشگری کودکان. مطالعات ادبیات کودک، ۳، ۳۳- ۶۰.
۱۰. تبریزی، مصطفی و تبریزی، امید (۱۳۸۸). کتابدرمانی: رواندرمانی با استفاده از فن کتابخواندن. تهران: فراروان.
۱۱. جباری دانشور، انیسه؛ حسینینسب، داوود؛ و آزموده، معصومه (۱۴۰۱). مقایسه اثربخشی بازیدرمانی مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری و قصهدرمانی بر جرئتورزی دانشآموزان کمتوان ذهنی آموزشپذیر. روانشناسی افراد استثنایی، ۱۲(۴۷)، ۳۳-۵۱. [
DOI:۱۰,۲۲۰۵۴/jpe.۲۰۲۳.۶۵۱۱۹.۲۴۰۰]
۱۲. جعفری، مرضیه و امینی، ناصر(۱۴۰۲). اثربخشی بازی درمانی به سبک آدلری بر جرئتورزی دانشآموزان مقطع ابتدایی شهرستان کازرون. رویکرد فلسفه در مدارس و سازمانها,۲(۱). ۲۹-۴۲.
۱۳. جوزف، روزاما و یوسفی، احمد (۱۳۷۲). کتابدرمانی. تحقیقات اطلاعرسانی و کتابخانههای عمومی، ۳(۱)، ۹۱-۹۳. http://dorl.net/dor/۲۰,۱۰۰۱.۱.۲۶۴۵۵۷۳۰.۱۳۷۲.۳.۱.۱۳.۵
۱۴. چگنی، گلنوش و چگنی، محبوبه (۱۳۹۵). اثربخشی قصهگویی در کاهش پرخاشگری و اضطراب امتحان در پسران پرورشگاههای شهر رشت. فصلنامه توسعة آموزش جندیشاپور، ۱۷، ۲۶ - ۳۷.
۱۵. رحیمیان بوگر، اسحق؛ شاره، حسین؛ حبیبی عسگرآباد، مجتبی؛ و بشارت، محمدعلی (۱۳۸۶). بررسی تأثیر شیوههای جرئتورزی بر سازگاری اجتماعی. نوآوری آموزشی، ۲۳، ۲۹-۵۴.
۱۶. رضاپور میرصالح، یاسر؛ ابوترابی کاشانی، پریسا؛ و ابراهیمی قوام، صغری (۱۳۹۱). تأثیر آموزش مهارتهای ابراز وجود در افزایش جرئتورزی و عزتنفس دانشآموزان کمجرئت دختر پایه سوم تا پنجم ابتدایی شهر تهران. دوفصلنامه روانشناسی بالینی و شخصیت، ۷، ۷۷ - ۹۰.
۱۷. روغنی، شکوفه؛ زارعی، عاطفه؛ فامیل روحانی، علیاکبر؛ و عرفانی، نصراله (۱۳۹۹). تأثیر کتابدرمانی به شیوۀ گروهی بر میزان تابآوری و امید به زندگی در بهبود وضعیت سلامت کودکان مبتلا به سرطان. تحقیقات اطلاعرسانی و کتابخانههای عمومی، ۲۶(۲)، ۲۸۳-۳۰۵. http://dorl.net/dor/۲۰,۱۰۰۱.۱.۲۶۴۵۵۷۳۰.۱۳۹۹.۲۶.۲.۱.۲
۱۸. ریاحینیا، نصرت و عظیمی، علی (۱۳۹۱). مبانی، نظریهها و کاربرد کتابدرمانی. تهران: چاپار.
۱۹. ریاحینیا، نصرت؛ مکارم، مهساالسادات؛ فرجیپور، اعظم؛ و حاصلی، نسرین (۱۳۹۴). تأثیر کتابدرمانی گروهی بر افزایش عزتنفس کودکان آسیبدیدۀ کار. پژوهشهای مشاوره، ۱۴(۵۴)، ۱۱۱-۱۲۵.
۲۰. روشن چسلی، رسول (۱۳۹۲). تأثیر قصهگویی مبتنی بر آموزش مهارتهای اجتماعی بر بهبود مهارتهای اجتماعی و مشکلات رفتاری دانشآموزان پسر هشت تا دهساله مبتلا به اختلال رفتار مقابلهای و بیاعتنائی. مطالعات روانشناسی بالینی، ۳(۱۰)، ۷۳ - ۹۳.
۲۱. شجاعی کاریزکی، شایسته؛ حاجی زینالعابدینی، محسن؛ و شاپوری، سودابه (۱۳۹۴). تأثیر کتابدرمانی بر کاهش میزان افسردگی در کودکان (مطالعۀ موردی بهزیستی استان تهران). تحقیقات اطلاعرسانی و کتابخانههای عمومی، ۲۱(۲)، ۲۹۷-۳۰۸. http://dorl.net/dor/۲۰,۱۰۰۱.۱.۲۶۴۵۵۷۳۰.۱۳۹۴.۲۱.۲.۴.۰
۲۲. شفیعآبادی، عبدالله (۱۳۹۰). پویایی گروه و مشاوره گروهی. تهران: رشد.
۲۳. شیبانی، شهناز؛ یوسفی لویه، مجید؛ و دلاور، علی (۱۳۸۵). تأثیر قصهدرمانی بر کاهش علائم افسردگی در کودکان افسرده. پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، ۶(۴)، ۸۹۳ - ۹۱۶.
۲۴. صنعتنگار، سارا؛ حسنآبادی، حسین؛ و اصغری نکاح، محسن (۱۳۹۱). اثربخشی قصهدرمانی گروهی بر کاهش ناامیدی و تنهایی کودکان دختر مراکز شبهخانواده. فصلنامه روانشناسی کاربردی، ۶(۴)، ۷ - ۲۴.
۲۵. طهماسبی آشتیانی، سمیرا؛ آبام، زویا؛ و تاجداران، منصور (۱۳۹۳). تأثیر کتابدرمانی بر مهارتهای اجتماعی کودکان دختر و پسر ۷ - ۱۲ سال عضو فعال کتابخانه کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهر تهران. کتابداری و اطلاعرسانی، ۱۷(۳)، ۱۳۷-۱۵۶.
۲۶. طهماسبیان، کارینه (۱۳۸۵). کاربرد کتاب در آموزش مهارتهای اجتماعی به کودکان. اولین کنگره سراسری هنردرمانی در ایران (مجموع مقالات). تهران: دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده، مرکز مطالعات هنردرمانی، صفحه ۱۲۴-۱۳۰.
۲۷. عارفی، مژگان و رضویه، اصغر (۱۳۸۲). بررسی رابطه پرخاشگری آشکار و ارتباطی با سازگاری عاطفی-اجتماعی دانشآموزان دختر و پسر دوره ابتدایی. دانش و پژوهش در روانشناسی، ۱۶، ۱۱۳-۱۲۵.
۲۸. گلینژاد، محمد و موسیزاده، ابراهیم (۱۳۹۱). جرئتورزی بهعنوان یک مهارت ارتباطی مؤثر. اصلاح و تربیت، ۱۲۰، ۵ - ۷.
۲۹. گودرزی، نسرین (۱۳۹۶). قصهدرمانی و اثرات تربیتی آن. تهران: رشد.
۳۰. گودرزی، نسرین؛ مکوند حسینی، شاهرخ؛ رضایی، علیمحمد؛ و اکبری بلوطبنگان، افضل (۱۳۹۳). اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی به روش قصهگویی بر میزان کمرویی دانشآموزان. فصلنامه مطالعات روانشناسی بالینی، ۱۷(۵)، ۱۲۱ - ۱۳۶.
۳۱. محمدی، مهدی (۱۳۹۲). تحقیقات تحلیل محتوا در ادبیات کودکان و نوجوانان ایران از سال ۱۳۵۳-۱۳۹۰. تحقیقات اطلاعرسانی و کتابخانههای عمومی، ۱۹(۱)، ۱۱۱-۱۱۳. http://dorl.net/dor/۲۰,۱۰۰۱.۱.۲۶۴۵۵۷۳۰.۱۳۹۲.۱۹.۱.۶.۶
۳۲. محمدیفر، محمدعلی؛ نجفی، محمود؛ و صالحین، میرزاعلی (۱۳۹۵). رابطه حرمت خود، سبکهای شوخطبعی و کمرویی با احساس تنهایی در دانشآموزان. فصلنامه اندیشههای نوین تربیتی، ۱۲(۳)، ۶۱-۷۴.
۳۳. نژادسلیمانی، راحله (۱۳۹۱). مقایسه اثربخشی دو شیوه گروهدرمانی شناختی-رفتاری و واقعیتدرمانی بر جرئتورزی دختران دبیرستانی کمجرئت شهر سرخس. پایاننامه کارشناسیارشد. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
۳۴. هارجی، اون؛ ساندرز، کریستین؛ و دیکسون، دیوید (۱۳۹۰). مهارتهای اجتماعی در ارتباط بینفردی. ترجمه خشایار بیگی و مهرداد فیروزبخت. تهران: انتشارات رشد (اثر اصلی چاپشده در سال ۲۰۰۴).
35. Brewster, E. (2011). An Investigation of Experiences of Reading for Mental Health and Well-being and their Relation to Models of Bibliotherapy. PhD thesis, University of Sheffield.
36. Coşkuntürk, A. E., & Gözen, D. (2018). The effect of interactive therapeutic play education program on anxiety levels of children undergoing cardiac surgery and their mothers. Journal of PeriAnesthesia Nursing, 33(6), 781-789. [
DOI:10.1016/j.jopan.2017.07.009]
37. Lange, AJ. & Jakubowski, P. (1976). Responsible Assertive Behavior: Cognitive/behavioral Procedures for Trainers. Research PressPub, Champaign, Illinois.
38. Magaji, Sh. (2016). Bibliotherapy as a problem-solving skill of counsellors and teachers for character and skill development in Ogun State, Nigeria. Journal of Education and Practice, 7(20), 18-22.
39. Matsuura, N., Hashimoto, T. & Toichi, M. (2009). Correlations among self-esteem, aggression, adverse childhood experiences and depression in inmates of a female juvenile correctional facility in Japan. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 63(4), 478-485. [
DOI:10.1111/j.1440-1819.2009.01996.x]
40. Michelson, L. & Wood, R. (1982). Development and psychometric properties of the children's assertive behavior scale. Journal of Behavioral Assessment, 4(1), 3-13. [
DOI:10.1007/BF01321378]
41. Ostrov JM. & GodleskiS, A. (2009). Impulsivity-hyperactivity and subtypes of aggression in early childhood: An observational and short-term longitudinal study. European Child & Adolescent Psychiatry, 18(8), 477-483. [
DOI:10.1007/s00787-009-0002-2]
42. Pardeck, J. A. & Pardeck, J. T. (1984). An overview of the bibliotherapeutic treatment approach: Implications for clinical social work practice. Family Therapy, 11(3), 241-252.
43. Pardeck, J. T. & Markward, M. J. (1995). Bibliotherapy: Using books to help children deal with problems. Early Child Development and Care, 106(1), 75-90. [
DOI:10.1080/0300443951060108]
